Vanmorgen in alle vroegte werden twee coureurs wakker na een slapeloze nacht. Zou het de stress zijn voor de dopingcontrole die hen parten speelde? Of zou er toch een kleine vorm van twijfel spelen over de conditie en/of het behalen van de eindmeet? Wie zal het zeggen…
Na de dopingcontrole konden de renners zich nog een (voorlopig) laatste keer tegoed doen aan een zwarte, ietwat verdacht geurende, cafeïnehoudende substantie en, voor een coureur, de obligatoire maar o zo heerlijke rijsttaart.
Na voldoende spijs en drank, werd de pas aangelegde zwemvijver aan het eerste bevoorradingspunt met argusogen bekeken en goedgekeurd. Die zwemvijver hadden de coureurs graag meegenomen als afkoeling tegen de eventueel opkomende krampen, helaas was alle plaats in de bagageruimte al ingenomen door 1 onderbroek en 1 marcel (Petaki is wel degelijk thuis gebleven).
Daarna was het tijd voor afscheid van vrienden en familie, finale technische controle van de stalen ros, nog een laatste keer de pers te woord te staan om dan uiteindelijk te vertrekken voor 3 weken lang fietsplezier. Het poseren voor de massaal bijeengekomen fotografen van de regionale pers, ging hen alvast goed af.
Op de valreep was er wel nog enige onenigheid onder beide renners over welke kant ze nu zouden kiezen om hun tocht aan te vatten, er werd uiteindelijk met unanimiteit gekozen voor de afdaling in plaats van de klim. De toon was gezet voor de 2.000 lastige maar mooie kilometers die nog volgen. We wensen hen alle succes en vooral veel plezier tijdens een onvergetelijke trip!